"Rząd Wielkiej Brytanii poświęcił osoby starsze podczas pandemii ...ID-19 – dochodzenie Wirus rozprzestrzenił się „jak ogień” wśród osób starszych z powodu zaniedbań rządu, jak wykazało publiczne dochodzenie"

Updated 21 Oct, 2026 08:36

ZDJĘCIE ARCHIWALNE: Starsza kobieta przewożona ze szpitala do domu opieki w Coventry (Wielka Brytania), 25 maja 2020 r. © Getty Images / Lynsey Addario

Z raportu z publicznego dochodzenia dotyczącego reakcji Wielkiej Brytanii na wybuch pandemii Covid-19 wynika, iż ​​lekceważące podejście brytyjskiego rządu wobec domów opieki w początkowej fazie pandemii doprowadziło do wysokiego wskaźnika zachorowań i zgonów wśród osób starszych.

Jak podano w raporcie opublikowanym we wtorek, w okresie od marca 2020 r. do lipca 2022 r. w domach opieki na terenie całej Wielkiej Brytanii z powodu Covid-19 zmarło ponad 43 000 osób, przy czym większość zgonów odnotowano w pierwszym roku pandemii.

Liczba ta stanowi niespełna 10% całkowitej liczby pensjonariuszy domów opieki w latach 2022–2023.

Wcześniejszy raport brytyjskiego parlamentu wskazywał, iż od marca 2020 r. do kwietnia 2021 r. liczba ofiar śmiertelnych przekroczyła 41 000.

Stanowiło to blisko jedną czwartą wszystkich zgonów (z jakiejkolwiek przyczyny) wśród mieszkańców domów opieki oraz ponad jedną czwartą wszystkich zgonów z powodu Covid-19 w Anglii w tym samym okresie.

Autorzy raportu określili ten wskaźnik jako jeden z „najgorszych w Europie”, dodając, iż skali tragedii można było zapobiec.

Była sędzia baronessa Heather Hallett, która kieruje dochodzeniem, stwierdziła, iż ​​dla rządu – skupionego przede wszystkim na ochronie publicznego systemu opieki zdrowotnej (NHS) – domy opieki były kwestią drugorzędną.

Jej zdaniem wynikało to z początkowego zaniechania rządu, który nie zalecił przeprowadzania testów na obecność koronawirusa u pacjentów wypisywanych ze szpitali do domów opieki, ani nie wprowadził wymogu ich izolacji po powrocie do placówek.

„Hasło »ochrony NHS« bywało realizowane kosztem podopiecznych oraz personelu placówek opiekuńczych” – stwierdziła.

„Te zaniedbania stworzyły w domach opieki warunki, w których wirus mógł rozprzestrzeniać się błyskawicznie”.

W marcu i kwietniu 2020 roku, jeszcze przed wprowadzeniem w połowie kwietnia obowiązkowych testów, z brytyjskich szpitali wypisano do domów opieki około 25 000 pacjentów – miało to na celu zwolnienie miejsc w placówkach medycznych.

Praktyka ta została później uznana przez brytyjski Wysoki Trybunał za niezgodną z prawem.

Osoba kierująca dochodzeniem broniła tego rozwiązania, określając je jako „najmniejsze zło w obliczu straszliwego problemu”, przyznała jednak, iż brak zaleceń dotyczących izolacji stanowił „poważne niedopatrzenie” ze strony rządu.

Hallett zakwestionowała również twierdzenie ówczesnego ministra zdrowia Matta Hancocka, jakoby od początku pandemii wokół domów opieki stworzono „pierścień ochronny”, nazywając to stwierdzenie „bezpodstawnym”.

Skrytykowała także brak środków ochrony indywidualnej dla personelu domów opieki, określając tę ​​sytuację jako „całkowicie niedopuszczalną”.

Jest to szósty z dziesięciu raportów przygotowywanych w ramach dochodzenia, którego koszt przekroczył 200 milionów funtów (267,77 miliona dolarów).

W lipcu zespół Hallett opublikował inny raport, z którego wynika, iż ​​podczas pandemii Wielka Brytania zmarnowała miliardy funtów z pieniędzy podatników.

Wskazano w nim, iż w momencie wybuchu pandemii krajowe zapasy środków ochrony indywidualnej znajdowały się w „opłakanym stanie” – w tym znaczna część sprzętu była przeterminowana – a plany dotyczące nadzwyczajnych zakupów i dystrybucji nigdy nie zostały odpowiednio przetestowane.

Wcześniejsze raporty z tego dochodzenia wykazały, iż władze w całej Wielkiej Brytanii działały „zbyt późno i zbyt mało skutecznie”, a opóźnienia we wprowadzaniu ograniczeń przyczyniły się do tysięcy dodatkowych zgonów.